Op 7 juni 1981 werd ik in Haarlem geboren. Dat betekent dat ik binnenkort 30 word. Een mijlpaal? In ieder geval wel een uitgelezen moment om terug te blikken en vooruit te kijken. Daarom heb ik tien vrienden geïnterviewd over het moment dat zij 30 werden. Hoe zag hun leven er toen uit? Wat waren hun dromen en idealen? Wat zijn de ludieke tips voor mij als aanstaande dertiger? Het gehele overzicht van de interviews tot nu toe vind je op deze pagina. Vandaag Maarten Carpay (1965). Tijdens mijn afsluitende stage van de Pabo waren Maarten en ik collega’s op een Amsterdamse basisschool waar hij als IB’er werkte. Inmiddels werkt hij als nascholer in het basisonderwijs (en staat hij weer één dag voor de klas!)

Maarten, ik ken je niet als dertiger. Wat deed je toen je ze oud was als ik nu?
Ik werkte op de BOE als groepsleerkracht voor groep 3/4, mijn eerste eigen groep. Geweldig was dat. Mijn eerste jaar was mijn beste! Verder woonde ik samen met Annelie in een flat van mijn tante in Haarlem, Schalkwijk. Het werk in Amsterdam deed ik zeer bevlogen en slokte mij, ons op. Er was weinig naast. Wel heb ik altijd ook een vlammetje brandende gehad voor een eigen restaurant. Dat heb ik nooit echt gedurfd.

Hoe ben je eigenlijk in Haarlem terecht gekomen in die tijd?
Ik heb de Pabo in Emmen gedaan en toen waren alleen banen in het westen te krijgen, vooral in Almere. Ik heb gesolliciteerd in Heemstede, samen met Annelie en wij waren de laatste twee! …ze gaven de voorkeur aan een man. Als kind logeerde ik wel eens bij een oom en tante in Heemstede en kwam zo ook in Haarlem. Ik zei toen dat ik later in Haarlem wilde wonen. Uiteindelijk was dat vooral toeval.

In mijn gerichtheid op de (grote) stad kan ik mij haast niet voorstellen dat ik naar de andere kant van het land zou moeten verhuizen om een baan te kunnen vinden.
Er was echt geen alternatief en nu kan ik me niet voorstellen dat ik weer terug zou gaan naar Drenthe, of Limburg, waar ik geboren en getogen ben. Ik vond het ook echt leuk keek er naar uit om naar het westen te gaan. Nieuwe fase en twee jaar voordat ik dertig zou worden. Ook hier geen seconde spijt van gehad.

Wat waren jouw dromen, idealen en ambities in die tijd? Was er een groter verhaal waarmee je bezig was? Waar je je op richtte? Of hield je het dicht bij huis?
Ik had zeven jaar uitgetrokken om de beste leraar ‘ter wereld’ te worden, daar lag op dat moment al mijn ambitie en dat kwam vooral door de inspirerende school, waar we heerlijk konden pionieren. Ik had – en heb – geen beeld bij een groter verhaal. ‘Genieten’ is voor mij een sleutelwoord.

De BOE bedoel je?
Ja, toen een school in opkomst en met fantastische mensen; ik wist niet wat me overkwam en dat maakte heel veel energie los.

Wat was het resultaat van jouw ambitie om de beste leraar te worden? Je weet dat ik nu op de Pabo werk, welk ideaal zou ik studenten volgens jou moeten schetsen?
Het resultaat van deze ambitie was dat ik echt ontdekte dat het leren nooit ophield, dat het nooit ‘klaar’ is en dat idee had ik als kind wel, dat het ooit ‘klaar’ zou zijn als je volwassen was en dat had ik toch nog een beetje in de ambitie om de beste leraar te worden. Ten dele gelukt; in ieder geval in de ogen van sommige kinderen wel en dat is mooi. Het belangrijkste dat pabo studenten zouden moeten vasthouden is, dat het een unieke situatie is dat je ergens samen met kinderen aan ontwikkeling mag werken. De schitterende dynamiek van een school. Ik mis toch vaak dat leerkrachten daar van blijven genieten. Het wordt ze ook niet gemakkelijk gemaakt.

Beseffen dat het leren nooit klaar is enerzijds, maar even goed een mooi uitgangspunt is het besef dat je ook nooit precies zult weten wát je leert of gaat leren. Het blijft in zekere zin ook onvoorspelbaar. Hoe zie jij dit?
Ja, ik hou wel van onvoorspelbaarheid, maar er is toch ook een kant die regelmaat en ritme vraagt. Alleen onvoorspelbaarheid, weet ik niet of je dat kunt waarmaken. Ik geloof wel dat je redelijk de hand hebt in wat je van je leven maakt en ik ben niet bang om van baan te veranderen of andere wegen te kiezen. Wel voel ik verantwoordelijkheid ten opzichte van Annelie en Joris. Mijn leven had er alleen vast anders en onvoorspelbaarder uitgezien. Leren staat ook breder voor open blijven staan voor andere inzichten, meningen, ontwikkelingen. Ik vind twijfelen een mooie kant hebben in een tijd waarin de ‘eigen mening’ en ‘zeker weten’ zo prominent aanwezig zijn.

Ik ervaar mijn dertigste verjaardag als een mooi moment om terug en vooruit te kijken. Op welke manier kijk jij terug op de tijd als dertiger? Waarover ben je tevreden? Wat had je liever anders gedaan?
Er zijn altijd dingen die je anders had willen of moeten doen. Dat geld voor mij ook. Maar, zonder cliché, dat is volgens mij de opbouw van wat ervaring heet. Ik begrijp heel goed dat de dingen zo zijn gelopen als ze zijn gelopen. De tijd gaat echt bizar snel. Als dertiger zet je wel de basis voor wat er nog komen gaat. Ik heb vooral het gevoel dat het té snel ging, ik had nog wel tien jaar dertiger willen zijn.

Ik heb nog steeds een gevoel dat ik nog veel te leren heb en kan nog mijmeren over wat ik later wil worden. Ondertussen hoor ik dat ik tot de oudere werknemers behoor en dat het moeilijk zou worden om een baan te vinden, omdat ik te oud zou zijn. Dat kan ik niet bevatten. Leeftijd is iets cosmetisch. Om antwoord te geven op je vraag: ik ben heel tevreden dat ik ben blijven twijfelen, dat ik niet ben vastgeroest, dat ik ben blijven genieten, dat ik mijn omgeving, mensen, natuur, kunst nooit als vanzelfsprekend ben gaan zien,dat ik nog passie kan voelen voor mijn vak. Ik besef dat ik het echt veel beter heb dan veel anderen. Ik bof. Enne…ik had best veel anders willen doen.

“Hoe overleef ik mijn dertigste verjaardag?!” zou een leuke titel kunnen zijn van een boek van Francine Oomen. Welke (ludieke) tips heb jij voor de aanstaande dertiger?
Vier je dertigste (en veertigste) verjaardag. Sla je éénendertigste over (ik vond dat een confronterende leeftijd). Leef een stuk langzamer, zonder internet, twitter, iPhone. Of hou anders gedurende 1 jaar een intensief blog bij, waardoor je achteraf kunt zien dat je twee jaar in één jaar hebt gestopt.

Tot slot: Welke vraag wil je mij stellen om te beantwoorden in een blog op 7 juni?
Waar denk jij als dertiger je tevredenheid in te vinden; hoe voorkom je spijt?