Op 7 juni 1981 werd ik in Haarlem geboren. Dat betekent dat ik binnenkort 30 word. Een mijlpaal? In ieder geval wel een uitgelezen moment om terug te blikken en vooruit te kijken. Daarom heb ik tien vrienden geïnterviewd over het moment dat zij 30 werden. Hoe zag hun leven er toen uit? Wat waren hun dromen en idealen? Wat zijn de ludieke tips voor mij als aanstaande dertiger? Het gehele overzicht van de interviews tot nu toe vind je op deze pagina. Vandaag Martijn van Schaik (1974). Martijn en ik ontmoetten elkaar in 2002 tijdens onze gezamenlijke studie aan de VU. Sinds een jaar zijn we bovendien collega docenten aan de Pabo HvA.
Martijn, zeven jaar geleden werd jij 30, we schrijven 2004. We studeerden dat jaar samen aan de VU. Hoe zag jouw leven er verder uit op dat moment?
Volgens mij was ik toen 2 dagen docent bewegingsagogische wetenschappen aan de Fontys Sport Hogeschool. Woonde al samen met Katrien, 2 of 3 huizen geleden in Amsterdam. Dat wil zeggen bijna in de buurt waar ik nu weer woon. Met andere woorden, niet heel veel anders dan mijn leven nu.
Je was nog druk aan de studie toen je zo oud was als ik nu. Hoe dat zo?
Ja, na 5 jaar full time Voortgezet Onderwijs en een jaar lanterfanten, zocht ik verdieping. Vandaar de studie, waar ik erg van genoten heb en nog van geniet.
Heb je eerder dan een verkeerde studiekeuze gemaakt of wat?
Eigenlijk precies wat ik zei, verdieping. Ik was niet gestopt op de school waar ik werkte uit onvrede (ik was toen dus 28). Ik wilde verder, omdat op die school, het gymnasium waar ik zelf op gezeten had, ik niet veel verder kon. Ik was bang dat ik daar heel mijn leven zou slijten. Vandaar, radicaal stoppen en even op zoek, op reis dus. Sommigen doen zoiets voor ze aan het werk gaan vlak na hun studie. Ik wilde na mijn studie meteen aan de slag als docent L.O..
Het is ook een interesse periode van het leven, zo rond je dertigste. De meesten zijn vijf tot tien jaar aan de slag, hebben een idee gekregen van het werkzame leven en stellen zichzelf de vraag: is dit het nou. Herkenbaar?
Tja, ja dus. Twee jaar eerder dan. Maar ik had niet dat ik dacht is dit het nou, in de zin dat het een sleur was. Ik kon op die school niet veel verder, dus zocht een nieuwe uitdaging.
Een van de dingen die wij gemeen hebben is een interesse in en betrokkenheid bij politiek. Waar komt dit bij jou vandaan? Wat waren jouw dromen, idealen en ambities op je dertigste?
Eerlijk gezegd komt die interesse bij jou vandaan. Jij sprak in en tussen de colleges met betrokkenheid over jouw werk voor de PvdA. En het was dus 2002, dus was het allemaal heel scherp door de opkomst van Fortuyn. Toen ik goed uitzocht welke partij, vooral op onderwijs, dicht bij me stond (GL), dacht ik: laat ik daar dan ook maar lid van worden. En als ik lid ben van een vereniging, dan zet ik me daar ook voor in.
Door het denken over onderwijs in wat theoretische zin en de onderwerpen die wij vaak samen onderzochten, werd het me duidelijk dat onderwijs heel snel politiek werd. Dat herkende ik vervolgens in andere onderwerpen. Tegelijkertijd ontstond er bij mij dus een stevigere onderwijsvisie. Die wilde ik uitdragen. Vandaar dat ik (gym)leraren wilde opleiden. Daarmee het onderwijs verbeteren.
Als je aan je nieuwe buurman in Slotervaart zou moeten uitleggen waarom je actief bent voor GroenLinks, wat zou je hem dan zeggen?
Ik ben lid omdat ik die partij steun met meer dan alleen af en toe een stem. GroenLinks omdat ‘we’ voor een ontspannen samenleving staan, waar ruimte is voor verschillen, het primaat niet bij de economie ligt en al jaren ons inzetten voor een beter en gezonder milieu.
Gerrit Zalm vertelde ooit eens dat jonge mensen vaak linkse ideeën hebben, maar als zij ouder worden vanzelf rechtser gaan stemmen. Heb je daar al last van?
Sterker nog, eerder het omgekeerde (wat volgens mij in dezelfde Vrij Nederland ook door iemand gezegd werd). Soms denk ik nog steeds dat het toch mooi zou zijn als iedereen hetzelfde zou verdienen, een tikje marxistisch misschien. Maar wat sterker is geworden bij mij, is het ideaal van ruimte voor het individu om verschillend te zijn.
Wat heeft ervoor gezorgd dat dit zich zo heeft ontwikkeld?
Ik denk mijn activiteiten binnen GroenLinks, het filosoferen met collega’s op de VU, en natuurlijk het scherper kijken naar de ontwikkeling van kinderen waaraan ik, zeker in de gymles, zie dat ruimte nodig is voor ontwikkeling.
We zijn nu collega lerarenopleiders. Op welke manier zorg je ervoor dat jouw studenten ook oog krijgen voor verschillen tussen kinderen? En dat ook op die manier accepteren?
Ik probeer dat zo expliciet mogelijk te zeggen tegen de studenten. Ik geef ze ook zelf de ruimte, hoop ik, om dingen zelf in te vullen. Ik vertel over mijn manier van differentiëren in de gymles waar ik soms de keuze voor de groep maak, dan weer voor het individu.
Ok, we gaan naar een afronding. Welke (ludieke) tips heb je voor de aanstaande dertiger?
Je takelt niet af, laat je dat niet aanpraten. Ik presteerde op triathlons tijdens mijn dertigste jaar beter dan de twee jaar daarvoor.
Helaas is mijn conditie niet met die van jou te vergelijken Martijn..
Nee, ik vergelijk die van mij van voor met die na dertig, dat kun jij ook doen. Volleybalvrienden zeiden altijd: “Wacht maar tot je dertig bent,” als ze tijdens de training even af moesten haken. Ik kon niet wachten en vond en vind dat onzin. Je lichamelijk vormen naar een idee dat je vanaf leeftijd X aftakelt.
Tot slot. Welke vraag wil je mij stellen om te beantwoorden in een blog op 7 juni?
Ook in het licht van bovenstaande, wanneer word je eigenlijk 30? Om klokslag 12 u tussen 6 en 7 juni, op de tijd dat je geboren ben, of is het een fase?
Pingback: 30, and counting… | Remy Wilshaus.nl